Omslag

16 februari 2016
Toen ik het bericht voorbij zag komen wist ik direct dat ik bij deze avond aanwezig wilde zijn. Een presentatie van Koen de Jong over hoe je voor te bereiden op een marathon waarbij de langste duurloop 14 km is en rust een belangrijke factor is.
Mijn eerste gedachte was (zoals zovelen) dat kan niet. Maar mijn nieuwsgierigheid was wel gewekt.
koen de jongIn een onderonsje met Yvonne laat ze weten dat zij zich op de Slachtemarathon gaat voorbereiden aan de hand van dit schema. Zij heeft de presentatie al in Amsterdam mee mogen maken en is volledig van het geloof af om minimaal een 32 kilometerloop in de voorbereiding op te nemen.
Nog een reden om mij erin te verdiepen. Wendelien laat weten dat ze wel mee wil en dus zaten we gisteravond met nog 48 lopers in de winkel van Run2Day waar Koen ons met een inspirerende presentatie probeert te verleiden om dit schema te gaan volgen.
Ben ik in het begin van de avond nog helemaal van mijn eigen gelijk overtuigd, gaandeweg de avond ga ik toch twijfelen, want de woorden van Koen snijden hout.  Maximaal vier trainingen in de week en weinig weekkilometers, maar wel op marathontempo, is het  geheim om de 42 kilometer tot een goed einde te brengen en ook nog grote kans dat je een pr loopt, zo vertelt hij. Wendelien en ik geloven het nog niet helemaal. We fluisteren naar elkaar dat wij te veel waarde hechten aan de lange duurloop in het weekend en aleen al daarom, niet aan dit schema beginnen.IMG_1623
Aan het eind van de avond krijgen alle aanwezigen het boek ‘De marathon revolutie’ mee naar huis en stiekem kijk ik even later naar omslagpunten en bijbehorende hartslagen.
Vanochtend op de fiets naar kantoor laat ik het hele verhaal de revue nog een keer passeren. En laat ik mijn scepticisme varen.  Ik ga dit uitproberen. Maar niet voor de marathon die voor juni in de agenda staat. Die ga ik op een ‘safe’ schema lopen, maar als dat achter de rug is en een rustmoment op loopgebied ga inlassen, ga ik dit 100 dagenschema volgen. 3 maanden later is het oktober en is de Amsterdammarathon. Die zou ik dan mee kunnen lopen. Ik fiets zingend verder en zie in gedachten een finishbord verschijnen waarop 3.59.46 staat. Op kantoor app ik Yvonne.  ‘Ik moet het toegeven… Ik denk dat die Koen wel een punt heeft:-)’.