Het kan vriezen, het kan dooien

5 augustus 2016
Het mooie van hardlopen is dat het overal (en nergens) kan. En dus gaan de loopschoenen altijd mee met een weekendje weg of vakantie.
Dit jaar was het tot de laatste avond onzeker waar de vakantie heen zou gaan. Het plan Noorwegen was al vijf keer vanwege het weer van tafel geveegd. Te koud en regenachtig. Het zuiden lokt ons echter dit jaar ook niet.
Zaterdagochtend, twee uur voor vertrek checkt Klaas-Jan de weerberichten nogmaals. Het blijkt dat de oostkust van Zweden een goede optie is. Hèhè, eindelijk zijn we eruit. Extra boodschappen inslaan en hup, gaan. Op naar het land van ABBA.IMG_1340
De eerste week zwerven we rond in Zuid Zweden, maken op de fiets een prachtig rondje langs het Götakanaal en rennen mooie routes door de bossen. Ik merk dat de loopjes weer wat gemakkelijk gaan en durf een loop van 20 km met licht hoogteverschil aan. Een ommetje om het Uskenmeer. Het blijkt een fantastische route te zijn, hoewel ik het onderweg best wel een paar keer spannend vond omdat ik zoals gewoonlijk weer eens een afslag miste en het juiste pad weer moest vinden, er geen mens in de nabijheid te bekennen was en ik schrok als ik wel iemand zag rondscharrelen.
Als we zien dat het in Noorwegen ook mooi weer wordt besluiten we over te steken. We zijn er nog nooit geweest en zijn nieuwsgierig naar het land.
In tegenstelling tot Zweden, waar we gemakkelijk een rondje konden maken, blijkt dat hier lastiger. Toch weet Klaas-Jan weer mooie routes te maken.IMG_2544
Ik voel dat ik weer lol in het hardlopen krijg omdat de vermoeidheid, die al een paar weken aanwezig is, naar de achtergrond verdwijnt. Het plan om de Afsluitdijk Open run mee te lopen krijgt ineens gestalte. Het moet geen probleem zijn om in een maand op te bouwen naar 32 km. Tot ik op een avond de starttijd zie. Vier uur in de ochtend. Vertrek vanuit Den Oever. Ik hoef er niet eens over na te denken. No way. Veel te vroeg en veel te veel gedoe met pendelbussen en halen en brengen naar de finishlocatie.
rendier bewerktDan in oktober de Teutolauf maar waar ik me al voor opgegeven heb. Tijdens de vakantie krijg ik van Hanny de vraag of ik het schema al volg, waarop ik antwoord dat het papiertje thuisligt en ik  na de vakantie wel kijk wat er moet gebeuren om de loop tot een goed einde te brengen. Ik wil eerst een paar weken freewheelen. Twee weken gaan snel voorbij en dan is het tijd om op naar huis te gaan. Heerlijk zo’n vakantie.kano met kj Ik ben minder actief geweest dan andere jaren en daardoor goed uitgerust. Heb geen pijntjes  en ben zeer gemotiveerd om nieuwe uitdagingen op hardloopgebied aan te gaan.
Het eerste rondje thuis voelt weer vertrouwd en gaat lekker. Lopen zonder hoogteverschil heeft toch mijn voorkeur. Bij de start van het 2e rondje is het direct mis. Ik blijk geen meter te kunnen rennen vanwege pijn in mijn bovenbeen. Ik strompel na 20 meter  terug en probeer te achterhalen waar de pijn vandaan komt (rug, bil, hamstrings).
Weg is het gevoel dat alles op rolletjes loopt. Weg het plan om zaterdag in Diever de halve marathon mee te gaan rennen. Weg zonnig humeur.
Wéér een blessure…