herinnering

7 augustus 2017
Zomaar ineens kom ik het tegen als ik mijn bestanden aan het opschonen ben. Ik was zelfs vergeten dat ik dit als huiswerk had gemaakt voor de cursus colummschrijven. ‘Beschrijf drie vrouwen kort en één uitvoeriger die in je leven zijn (geweest)’.
Zonde om het stukje in de prullenbak te gooien.


Vrouwen.

Jeannie Longo. Ze is één van de succesvolste wielrensters ooit. De vijftig al lang gepasseerd en ze fietst nog steeds voor de prijzen. Voor haar heb ik diep respect.
Van een heel ander kaliber is Issabel Allende. Ik zou willen dat ik boeken kon schrijven zoals zij. Haar verhalen houden mij van het begin tot het eind gevangen. Ze is een boeiend schrijfster en heeft een meeslepende stijl. Daar hou ik van.
De vrouw die mij leerde stil te staan bij het leven is Yvette van der Aa. Ze maakt mij bewuster en zorgde ervoor dat de muur die ik zorgvuldig om mij heen had gemetseld, weer stukje bij beetje heb afgebroken.
Sjoukje Hoekstra werd net voor de 2e wereldoorlog geboren. Het waren arme tijden en ze had niet veel te kiezen. Studeren? Geen sprake van. Er moest geld worden verdiend. Het waren geen onbezorgde jaren. Na haar trouwen bleef ze hard werken in het café wat ze met haar man had gekocht. De eerste jaren waren zwaar. Haar man was gedwongen een bijbaantje te nemen. Na een paar jaar kregen ze de wind mee en konden ze er een bestaan van opbouwen.
Voor haar twee kinderen deed ze alles. Die kregen wat zij in haar jeugd had moeten missen. Nooit hoorde je haar klagen.
Toen ze veertig jaar was overleed haar man. In haar eentje kon ze het café niet runnen en de zaak werd verkocht. En toen kwam er ruimte om andere en leuke dingen te doen. Ruim vijf jaar heeft ze daarvan kunnen genieten. Ze overleed totaal onverwacht. Mijn moeder.

Vier vrouwen. Bekend en onbekend. Vrouwen die in meer of mindere mate een stempel op mijn leven drukken of hebben gedrukt.

Mettje