Auwd

1 maart 2016
Er is altijd wel een reden om een feestje te houden. Maar sommige dingen zijn het vieren extra waard.

Toen we drie jaar geleden alle vier vijftig jaar werden was dat een reden om voor het eerst een meerdaags reisje naar het buitenland te maken. Vier vrouwen die op de kleuterschool bevriend raakten en  elkaar daarna nooit weer uit het oog zijn verloren.
Vier dagen naar Barcelona. Drie nachten geen oog dichtdoen omdat het toch een beetje lawaaierig is met zijn allen op één kamer.
IMG_1679[1]Dit jaar kennen we elkaar vijftig jaar. En dat vierden we afgelopen weekend (hoewel er nog 2 jarig moeten worden) met een bezoekje aan de bioscoop en een etentje na.
Hoewel de film (Knielen op een bed van violen) weinig reden tot lachen gaf, konden we dat nadien wel en hadden we in de pizzeria genoeg gespreksstof. En terwijl we daar zo zaten besefte ik dat dit de enige drie mensen zijn die mij kunnen vertellen over ‘hoe het vroeger was’. Over ‘hoe ik vroeger was’. Die mij haast mijn hele leven hebben gekend. Even voel ik sterk het gemis van mijn ouders. Zij hebben mij niet eens volwassen zien worden. Een stil auw momentje.
Met direct daarna een toast om deze bijzondere vriendschap te kunnen vieren. En het leven!

Een gedachte over “Auwd”

Reacties zijn gesloten.